Niezwykła pamięć wody, czym jest? | Blog Crystal Water

Niezwykła pamięć wody

Niezwykła pamięć wody

Południowo-wschodnia Azja, rok 1956. W tajnym, wojskowym laboratorium opracowywania i produkcji broni masowej zagłady trwają prace nad potężną bronią bakteriologiczną. Naukowcy podczas jednego ze spotkań dokładnie omawiają, jakie właściwości powinna mieć taka broń dla ich ukrytych celów. Nagle sesja została przerwana i wszyscy jej uczestnicy są odwożeni do szpitala z symptomami ostrego zatrucia pokarmowego. Śledztwo w tej sprawie szybko ugrzęzło w ślepej uliczce, gdyż naukowcy nie spożywali nic innego, oprócz wody z karafek na stole. Wodę przetestowano i nie znaleziono żadnych szkodliwych dodatków. W raporcie napisano „zatrucie spowodowane zwykłą wodą”.

 

Dlaczego więc naukowcy, którzy planowali jak unicestwić znaczną część ludzkości, rozchorowali się tylko i wyłącznie pod wpływem wody?

To pytanie czekało dwadzieścia lat aż do momentu, kiedy wysunięto ciekawą hipotezę, która była zdolna wyjaśnić nieprzewidywalne zachowania wody – „woda ma pamięć”.

struktura wody Doświadczenia w wielu krajach na całym świecie pokazały, że woda odbiera warunki zewnętrzne i tworzy ich „odcisk”, pamiętając wszystko, co wydarza się w przestrzeni dookoła. Każda substancja wchodząca w kontakt z wodą pozostawia w niej ślad. W ten sposób, niejako „nagrywając” informację, woda zyskuje nowe właściwości, podczas gdy jej skład chemiczny pozostaje niezmieniony. W ten sposób zaczęto uważać, że struktura wody jest zdecydowanie bardziej istotna od jej składu chemicznego. To właśnie ona informuje o tym, jak zorganizowane są molekuły wody. Można zaobserwować jak łączą się one w grupy nazywane klastrami. Naukowcy wyszli z poglądem, że klastry te działają w pewnym sensie jako komórki pamięci, w których woda nagrywa jakby na magnetyczną taśmę, całą historię swego związku z Ziemią. Tak naprawdę już samo włączenie światła sprawia, że woda się zmienia. Oczywiście zawsze woda pozostaje wodą, ale jej struktura, podobnie jak system nerwowy, reaguje na każde podrażnienie.

 

Wierzyć, czy nie wierzyć?

Pamięć wody, jako nośnika informacji przyjętych z otaczającego świata, to teoria rozpowszechniona współcześnie przez zwolenników medycyny niekonwencjonalnej. Każdy homeopata i człowiek, który żyje zgodnie z naturą wierzy w pamięć wody i jej strukturyzację w wyniku kontaktu z innymi substancjami.

J.Benveniste i Masaru Emoto, którzy ogłaszali przed światem, że ich doświadczenia potwierdzają istnienia pamięci wody. Ten ostatni twierdził nawet, że jest w stanie wykazać, że woda żyje i potrafi odbierać emocje i uczucia, a nawet je „zapamiętywać”. Udowadniał to mówiąc do niej, puszczając jej muzykę, filmy lub po prostu opisując odpowiednimi słowami etykiety na butelkach z wodą. Następnie Emoto zajął się badaniami pojedynczych kropli wody, zamrażając je w temperaturze -20 i -5 stopni Celsjusza. Powstałe w temperaturze -5 stopni kryształki, fotografował pod mikroskopem przy 200-krotnym powiększeniu. W ten sposób odkrył, że kryształy wody „poddane szokowi” różnią się zdecydowanie od tych występujących w pierwotnym stanie. Według eksperymentów Emoto, puszczanie wodzie muzyki heavy metalowej lub filmów z przemocą, prowadzi do powstania wadliwych kryształów. Z kolei puszczanie jej muzyki Mozarta lub wysyłanie pozytywnych myśli, przynosi odwrotne rezultaty. W ten sposób dowodził, że woda według niego żyje i potrafi reagować na różne bodźce a jej struktura ma duży wpływ na składającego się w większości z wody człowieka.

płatek sniegu struktura Co ciekawe, zjawisko pamięci wody nigdy tak naprawdę nie zostało profesjonalnie, naukowo udowodnione i nie ma nic wspólnego z aktualną wiedzą z fizyki, chemii i biologii molekularnej. Z naukowego punktu widzenia, woda owszem, może się strukturyzować, zmieniając stan skupienia, ale tylko podczas zamarzania.

Przeciwnicy Emoto zarzucają jego badaniom mało naukowe podejście. Emoto odpierał te zarzuty, argumentując, że w przyrodzie nie występują dwa takie same kryształy, więc uzyskanie identycznego kryształu struktury wody przez kogoś innego, w innych warunkach jest po prostu niemożliwe. Żadne podobne próby, nawet wielokrotnie podejmowane przez naukowców, nie potwierdziły tych doniesień, co więcej nie potwierdzą. Dlaczego? Wiemy doskonale, że naukowcy i ludzie, którzy wiedzą więcej specjalnie nie podają nam wszystkich informacji. Może i nawet takie badania były prowadzone, może nawet potwierdziły wyniki Masaru Emoto, jednak nie dowiemy się o tym, ponieważ są ludzie, którym nie jest na rękę (ani na portfel), żeby ludzie znali pewne zależności.

Kto ma wiedzę, ten ma władzę. Jedyne czym się powinniśmy kierować próbując rozstrzygnąć ten dylemat – to własne odczucia. Jeśli teoria o pamięci wody do nas przemawia – idźmy za tym. Do nas jak najbardziej przemówiła i nie potrzebujemy wielu naukowych dowodów na to, żeby zauważać różnice w poprawie zdrowia i samopoczucia wszystkich, absolutnie wszystkich naszych klientów.

Pytanie powinno więc być inne.

Zamiast „Czy woda ma pamięć, czy nie?”, odpowiedz sobie: „Czy wierzę ślepo majętnym ludziom u władzy, czy nie?”